Doğa ve Deniz video

Biraz kırpıp koymaya çalıştım umarım izleyebilirsiniz. Hepsini koyabilseydim daha keyifli olacaktı izlemek.

Diyalog 20

Her gün ölüyorum bitiyorum oyunlarını seyretmeye. Bugün neyse ki aklıma geldi videoya da çektim. Buraya koyamıyorum boyutu çok büyük olduğundan.

Doğa almış Çilli bebeğini, önce mama yediriyor sonra bıcı yaptırıyor:
Doğa: Çilli neyeye bakıyosun, buyaya baksana (Çillinin kafası yana dönmüş :) koptum ben bunu duyunca)
Doğa Çilli'nin kafasını çevirir.
Doğa: Çilli şimdi mama zamanı. Al bakalım Çilli (bi yandan tabaktan mama yedirir, bi yandan su içirir)
Çilli mamasını bitirdi.
Doğa: Çilli şimdi bıcı yapcaz. Şunu çıkartalııııım. (elbisesini çıkartır). İşte oldu Çilli.
Doğa: Şimdi de bunu çıkaymamız lazım (külotunu çıkarmaya çalışır, bi türlü çıkaramaz). Anne çıkayamıyoyum.
Anne: Bacaklarını dik yapacaksın Doğa. Ver ben dik yapayım sen çıkar sonra. (aldım dik yaptım)
Doğa: İşte şimdi çıkaydım. Gel Çilli. Anne bıcı kabımıs neyde?
Anne: Ben getireyim sana, dolabın içindeydi o. (getirir)
Doğa: Gel Çilli, şuyaya otuy, şimdi şampoon yapcaz. (şampuan döker, bardakla su döker foş foş diye)
Doğa: Bitti Çilli bıcı. Şimdi saralım. Havlun neyde Çilli? (ne bilsin Çilli havlusunu :))
bu böyle sürer gider..

Deniz: Şunu alabiliy miyim Doğa? (bardağı alır)
Doğa: Alabiliysin Deniz
Deniz: Bunu alabiliy miyim Doğa? (kaşığı alır)
Doğa: alabiliysin Deniz
Deniz: buyrun Anne, sana çay yaptım (nerden duymuş buyrun lafını, hiç kullanmadığım laflardan biri)
Anne: hmmmm nefis olmuş, içtiğim en güzel çaydı bu. hüüp hüüp hüüp

Devo'nun işyerinden arkadaşı konuşuyolar mı demiş, Devo da konuşuyorlar, sohbet ediyoruz demiş. Anlamlı şeyler söylüyolar mı bari demiş arkadaşı. Devo da herhalde söylüyolar, sohbet ediyoruz diyorum sana demiş :) Sohbetlerini sevdiklerim....hastasıyım o sohbetlerin :)

Diyalog 19

Deniz kapının önüne koymuş ayakkabılarını,
Deniz: Anne ben fıyına gidiyoyum. Ekmek almaya gidiyoyum Anne.
Anne: Paran var mı oğlum?
Deniz: Yok payam
Anne: O zaman nasıl ekmek alacaksın, paran yoksa ekmek alamazsın ki..kös kös vazgeçer, giymez ayakkabılarını..
Ertesi gün gene ayakkabılarını alıp kapının önüne koyar,
Deniz: Anne ben fıyına ekmek almaya gidiyoyum. Payam vay Anne
Anne: :):):) (yani sen sormadan ben söyliyim param var gidiyorum demek istiyor:))

Şile'ye gittik, dönüş yolunda yol kenarında gözlemeci sac tavacılar var. Onlardan birinde durduk yemek yedik. Çıkışta oradaki kadın Deniz'e çok falsolu bir soru soruyor. Bi çocuğa hiç de sorulmaması gereken bir soru..
Kadın: Anneni mi daha çok seviyosun babanı mı?
Deniz: İkisini de seviyoyum.
Deniz oturtmuş ama cevabı :) valla ne yalan söyliyim Annemi demesini beklerdim, genelde öyle olur çünkü. Ama dengelemişiz olayı, en güzel cevap Deniz'in cevabı tabii ki. Ne mutlu bize :)

Elimde Ahmet Ümit'in son kitabı var, Sultanı Öldürmek..
Anne: Bakın bütüüün bu yazıları bu adam yazmış. Ahmet adı. Ahmet yazmış bunları.
Ertesi gün elimde kitap salondayım, daha okumaya başlamadım. Çocuklar hemen yanıma geldiler.
Deniz: Ahmet nerde?
Anne: Hangi Ahmet? (Aklıma gelmiyor Ahmet Ümit)
Deniz: Bıyıklı Ahmet
Anne: :):):) Haaa Ahmeeet. Burda oğlum Ahmet :)
Başka bi gün
Doğa: Anne ben okuycam bu kitabı
Anne: Biraz büyüyünce okula gidersin. Okumayı öğrenirsin. O zaman yukarıdaki anne ve babanın bütüüün kitaplarını okuyabilirsin. Şimdi kendi kitaplarını okuyabilirsin (resimlerinden tabi)
Doğa: Bunu okuycam Anneee
Anne verir kitabı eline, Doğa Ahmet'in resmine bakar, kapaktaki resme bakar, şöyle bi karıştırı kitabı
Doğa: Al Anne okudum
Anne: :):):)

Doğa dans etmeyi çok seviyor, bi de utanmasa tabii..eve yakın bir bale okulu var..istese yollayacağım biraz büyüyünce..
Anne: Doğa biraz büyüyünce şurda bi dans okulu var, ona gitmek ister misin?
Doğa: İsteyim Anne. Ame sen de gel Anne. Baba da gelsin Anne.
Anne: Oldu Doğa hepimiz birlikte gider bale yaparız :)

Doğa: Dedenin öpmesi acı
Anne: Acıtıyo mu deden öperken Doğa?
Doğa: Acıtıyo anne, dedenin bıyıkları vay Anne.
Anne: O zaman acıtıyo dede, yavaş öp de
Doğa: Yavaş öpsün dede
Dedenin öpmesi öyle bişey yapamıyoz, elimiz kolumuz bağlı :)

Hepatit A Aşısı

Doğa ve Deniz'i Hepatit A aşısı yaptırmak için sağlık ocağına götürdüm bugün. Bu sefer girdikleri an bi mızırdandılar "Anne çıkalım buydan" dediler :) Ben de hemşire daha gelmedi zaten diye geçiştirdim. Hemşire odasına önce Deniz'i soktum her zamanki gibi. Deniz anladı nolacağını ama sükunetini korudu. Yatırıp da bacağını açınca ağlamaya başladı. Hemşire aşıyı yaptı, "anne öööp" dedi Deniz. Öptüm, öptüm, konuştum, kucağıma aldım, eline sticker verdim derken sakinledi hemen. Odadan çıkarken "Doğa gelmesin buraya" dedi. Gene kardeşini düşünüyor akıllı bıdık :) Ben yandım o yanmasın misali :) Sonra Deniz'i çıkarıp Doğa'yı aldım içeri. Doğa içeri girergirmez ağlamaya başladı. Yatırmaya çalıştım, yapıştı bana. Zorla yatırdım mecburen. Açtık bacağı, aşısını oldu. Kıyametler koptu gene tabii. Onu da öptüm, konuştum, sticker verdim derken o da sakinledi. Meğer Doğa da Deniz içerideyken "Deniz nerde? Gelsin Deniz buyaya. Deniz mi ağlıyo?" gibi sorular sormuş Cevher'e :) Onun da aklı Deniz'de yani :)

Aşıdan sonra hemen attık kendimizi dışarı. Gezdik biraz, sonra ben eve döndüm, çocuklar bi yarım saat daha gezdiler. Atlattık bu aşıyı da, inşallah çok ağrıları ateşleri olmaz.

Kömbe

Devo'nun anneannesi yapar kömbeyi. Maraş kömbesi. Geçtiğimiz bayram bi tarif aldım anneanneden. Tabii herşey göz kararı. Bugün denedim. Sonuç güzel oldu ama anneanneninkinin aynısı değil henüz. henüz diyorum çünkü o tada gelesiye kadar denemeye devam :) bi dahaki denemede tutturma ihtimalim yüksek :)

Bilmeyenler için; elde açma kıymalı bir börek kömbe..yanına da buz gibi bir ayran...mmmm nefissss :)

Nihayet Beyoğlu'na ayak bastık

Sabah erkenden kalktılar bugün. Biz akşamdan planı yapmıştık, Beyoğlu'na gidicez akşama kadar gezip tozucaz diye. İlk defa kahvaltı ettirmeden çıkardım çocukları. Bugünlerde acıkmadık sözleriyle çok karşılaşır olduk. Amaann dedim sürünün mama mama diye ağlayın :) Tabii hiç de öyle olmadı, mamanın adı bile geçmedi kahvaltıya oturana kadar. Cihangir'de çok eski bir pastane var, Savoy. Oraya oturduk. Aslında çok güzel cafeler bulmuştum webden ama saat sekiz buçukta orda olduğumuzdan hiçbiri açık değildi. Bi dahaki sefere deneyeceğiz daha geç bir saatte orda olursak. Neyse Savoy'da kahvaltı ettik. Çocuklar da orda bizle yediler. Cihangir kedilerle dolu olduğu için cennetti Doğa için :) Sürekli kedi bulalım kedi bulalım deyip durdu.  Deniz de arabaların markalarını saydı durdu. Kahvaltıdan sonra İstiklal Caddesi'ne gittik. Aşağı tünele kadar yürüdük. Kuledibi'ne inelim dedik ama inmeye başlayınca, yokuşu geri tırmanmayı göze alamadık ikiz arabası ile. Ve tünelin ordan tramvaya bindik. Üşenmedik iki çocuk, bir ikiz arabası bir de koca çantayla bindik yani o tramvaya. Yukarı meydana kadar çıktık. Sonra da arabayla Anadolu Yakası'na geçtik. Saat onbir buçuktu geri dönüşe geçtiğimizde yani hepitopu 3 saat kalmışız :) Sonrasında Güran ve Hale'ye gittik. Akşama kadar ordaydık. Bol sohbetle geçti. Çocuklar arada parka da indiler. Biraz evde oynadılar biraz çizgi film seyrettiler derken eve gelişimiz akşam 6yı buldu. Dolu dolu güzel bir gün geçirdik :)

Beyoğlu'nda bir yakışıklı

Beyoğlu'nda bir hanımcık

Bunlara bayıldım..

YKYnın önünden geçerken içimiz gitti ama giremedik içeri, 11de açılıyormuş :( çok seviyoyuz YKYnın kitaplarını..Doğa buyaya girelim Anne dedi ama giremedik..gördüğünüz üzre gözler kitaplarda..

Diyalog 18

Karşımızdaki evin bahçesinde bir kedi yavrulamış. Bi süre onları izledik balkondan, 4 küçük yavru. Doğa inelim, sevelim onları deyip durdu. Anne kedi yavruları bıraktı yürümeye başladı bi tarafa doğru.
Anne: Annesi yavruları bıraktı oraya, mama bulmaya gidiyo herhalde
Doğa: Öpelim onları biz (duygusal yaklaşım)
Anne: Üzüldün mü?
Doğa: hı hıııı
Deniz: Onlar da bizi öpsün. Kedilerin ağızları var. (Çıkarcı yaklaşım :))

Sabah kahvaltıdayız. Doğa her zamanki gibi kitaplarıyla kahvaltı ediyor. Hastanede adlı bir kitaba bakıyoruz. Bi sürü hasta çocuk. Sürekli soruyor "Anne ona nolmuş?" "Anne buna nolmuş?". Cevap veriyorum "Onun kolu kırılmış", "Bunun kulağı ağrımış". Bazılarına ne olduğu belli değil, yazmıyor ve resimden de anlaşılmıyor. Doğa onları sorup da ben de üstüste cevap veremeyince;
Doğa: Anne sen herşeyi bilmiyosuuun!
dedi ve ben koptum tabii ki :D

Kapıdan çıkacaklar, ayakkabıları giyiniyorlar. Deniz Doğa'nın ayakkabısını almaya çalıştı. Bu aralar birbirlerinin eşyalarına pek bi merakları var nedense. Kavga çıkmasın diye "Hadi değişelim. Değiiiş Tokuşşş" diyorum. Bazen değiştiriyorlar, bazen değiştirmemekte direniyorlar. Değiş tokuş sihirli kelime ama :). Neyse Deniz Doğa'nınkini elinden almaya çalışırken;
Anne: Öyle elinden alınmaz ama. Sor bakalım kardeşim değiş tokuş yapalım mı de
Deniz: Kardeşim, değiş tokuş yapalım mı?
Doğa: Yapmayalım
Anne: Yapmayacakmış oğlum sen kendi ayakkabını giy
Deniz: Bu ne biçim Anne
Anne: :D:D:D (çözemedim tabii kavgayı ne biçim anneyim ben?)

Doğa tahvamını (tavşanını) alır, odadan salona dans ede ede ve "birlikte dans eder gezeriz biz" şarkısını söyleye söyleye gelir. Ölürüm gülmekten gene. Ertesi sabah da eline tavşanı alıp gelir yanıma, sorar,
Doğa: Anne ben nası söyledim şarkıyı?
Anne: Çok güzel söyledin Doğacım hadi gene söyle
Doğa alır tavhamı gene şarkı söylemeye başlar.

Doğa çok dillendi bugünlerde, Deniz'le yarışır hale geldi :)

Deniz de bu aralar araba markalarına takmış durumda. Kesin bildiği markalar; vosvogen, yeno (renault), beneve (bmw), poje (pejo), lamborghini, mercedes, dacia, audi. Diğerlerini de sorup duruyor, yakında hepsini ezberler. Balkondan bakarken yeno geçti, vosvogen geçti diye söyleyip duruyor.

Eski bakıcı out

Geçen aylarda sormuştum Doğa ve Deniz'e Şehnaz kim diye. Hiç ses çıkmadı. Ben ya unuttular ya da konuşmak istemiyorlar herhalde diye düşünmüştüm. Üstlerine gitmedim. 1-2 kere sordum farklı günlerde sonra sormadım. Bugün üst katta fotoğraflarımıza bakıyorduk. Şehnaz ile çekilmiş bi fotoğrafı gösterdim. Bu kim tanıyo musunuz dedim. İkisi de tanımadım dedi. O da bi teyze işte dedim geçiştirdim.

Yani Şehnaz tamamıyla unutulmuş!!! Emin oldum bugün bundan..
İnşallah bu bakıcımızla da uzun bir süre beraber oluruz, sonra da okulla devam ederiz.

Diyalog 17

Doğa bodysinin içine balkondaki mandalların hepsini doldurur;
Doğa: Bak Anne göbek yaptım, baba gibi :):)

Doğa balkondaki mandallardan birini kırar;
Doğa: Anne köpek yapsın bunu (tamir etsin anlamında)
Anne: Köpek nası yapcak onu Doğaaa?
Doğa: Elleyi vay Anne
Anne: hıııı :) (nası düşünemedim elleri olduğunu?)

İnciler

Cevher'le birlikte resim yapıyorlar;
Deniz: Cevher buna sap deniyo (çiçek yapmışlar, öğretiyo Cevher'e :))

Cevher resim yapmayı pek beceremez, Allah bilir ne yaptıysa Doğa bişeye benzetememiş :)
Doğa: Cevher bu neye benzedi?
Cevher ve Anne: :D:D:D

Kırklareli'de bahçede salıncaktalar.
Anne: Baba salıncakları yamuk bağlamış
Deniz: Bu ne biçim baba?
Anne: :D:D

Kırklareli'den döndük, iş günü baba işe gitti. Anne babaya telefon açıyor.
Deniz:  Anne bu ne biçim babayı arama
Anne: :D:D:D (benle ilgilen telefonu bırak demek istiyor aslında)

Anne işle ilgili bi sıkıntı yaşadı, üzüldü biraz.
Anne: Ben bugün biraz üzüldüm.
Doğa: Üzülme Anne, ben seni öpeyim.
Anne unuttu gitti işi gücü o noktada :)

Anne: Siz kavga edince ben çok üzülüyorum, ağlamak istiyorum o zaman
Doğa: Ağlama sen Anne, ben seni çok seviyoyum.
Anne: :D:D Ben de seni çok seviyoyum Doğacımmm :)

Paşa ile Ayça Hala kavgasındalar. Doğa çıkıyor Ayça Hala'nın kucağına, Paşa atlıyor anında Ayça Hala'ya.
Anne: Ayça Hala'yı Paşa'ya verir misin Doğacım?
Doğa: Veymem!